Asia

Pokonanie ÔÇ×homaraÔÇŁ┬á

Wrzesień 1995r, dzień jak każdy inny, a jednak taki nie był. W trakcie samokontroli piersi wyczułam guzek. Złudzenie? Nie, on tam był, dlatego postanowiłam zgłosić się do lekarza. Badania USG i mammografia.

Potem powt├│rzono mammografi─Ö. Zrozumia┼éam ┼╝e to powa┼╝na sprawa, poczu┼éam strach i ┼╝al, dlaczego w┼éa┼Ťnie ja? S┼éowa pani onkolog nie da┼éy mi ju┼╝ ┼╝adnej nadziei „Ma pani raka, musi si─Ö pani podda─ç operacji. Prosz─Ö jecha─ç do Lublina”.

Nie wiem jak wr├│ci┼éam do domu. Nie mog┼éam porozmawia─ç z m─Ö┼╝em, nie by┼éo go w kraju, ale pomog┼éa mi kole┼╝anka i jak zawsze niezast─ůpiona mama. To z nimi pojecha┼éam do Lublina, to one dodawa┼éy mi otuchy, to nade wszystko moje dzieci sprawi┼éy, ┼╝e postanowi┼éam walczy─ç z ÔÇ×homaremÔÇŁ (tak go nazwa┼éam).

Wchodz─ůc w progi chirurgii onkologicznej zobaczy┼éam wychodz─ůc─ů 12 ÔÇô letni─ů dziewczynk─Ö po operacji piersi i wtedy m├│j problem wyda┼é mi si─Ö b┼éahy. Mia┼éam 31 lat. Przyszed┼é dzie┼ä operacji, feralny 13 wrze┼Ťnia – amputacja piersi. Szok potworny i b├│l, ale te┼╝ by┼éa iskra nadziei i ogromna wola ┼╝ycia, pokonanie mojego ÔÇ× homaraÔÇŁ.

Chemioterapia, słowa otuchy i pomoc najbliższych postawiły mnie na nogi.

Up┼éyn─Ö┼éy dni, miesi─ůce kiedy powsta┼é Klub Amazonek w Zamo┼Ťciu, tam pozna┼éam nowe kole┼╝anki. To ich ciep┼éo, wzajemna pomoc pozwoli┼éy mi przezwyci─Ö┼╝y─ç swoj─ů chorob─Ö, a tak┼╝e nie┼Ť─ç nadziej─Ö i wiar─Ö innym, bo ┼╝ycie mimo wszystkich niepowodze┼ä jest pi─Ökne i tylko jedno.

ASIA

Mo┼╝liwo┼Ť─ç komentowania jest wy┼é─ůczona.